Sofie in Bolivia

Sorry dat ik jullie zo lang heb laten wachten op een nieuwe blog maar als student is het leven hier terug een stuk drukker geworden. De eerste schooldag was ik toch zenuwachtig om te gaan! Omdat ik niemand zou kennen, van mijn oude school hier ging er niemand naar unicen dus moest ik helemaal alleen gaan. Gelukkig kon ik nu al spaans dus met mensen praten is dan wel een stuk gemakkelijker. De eerste schooldag waren toch al stevige lessen, biofysica, citoembriologie en anatomie. Gelukkig waren die eerste lessen maar om elkaar te leren kennen en de leerstof een beetje voor te stellen. Na een week voelde ik me weer helemaal in de studentensfeer. En na een paar weken was het dan nog doop van al de eerstejaars en daarna welkomstfeest, wat ook heel plezant was en goed om elkaar beter te leren kennen. Ondertussen heb ik zelfs al examens meegedaan (die uiteindelijk niet zo moeilijk waren!) Buiten school heb ik me dan ook ingeschreven om charango (lijkt een beetje op een gitaar maar veel kleiner en met meer snaren) te leren. Ik zit in de les met nog ongeveer 5 anderen die gitaar of charango spelen en de leraar gaat dan gewoon de klas rond legt iets uit aan iemand en gaat dan verder terwijl de rest allemaal door elkaar zitten te oefenen. Ook ben ik nog op reis geweest naar Sucre, de hoofdstad van Bolivia maar toch een van de kleinere steden in Bolivia. Met de bus ongeveer 12 uur rijden, dus 's avonds vertrekken en dan 's morgens aankomen. Zaterdag zijn we gaan kijken naar dinosaurussporen die daar te zien zijn. Niet heel speciaal, van ver lijken het gewoon putjes in de grond maar toch wel is intressant om te zien! Zondag zijn we dan naar een autentiek carnaval geweest in een klein dorpje een uurtje buiten Sucre. Superwarm en druk maar toch tof om te zien. Het plein waar gedanst werd leek zelfs een beetje op een festivalweide, met kraampjes langs de kant enzo. De laatste reisjes hier staan gepland voor volgende week. Vrijdag vertrek ik naar Peru om cusco en machu pichu te bezoeken tot donderdag en de dag erna vertrek ik nog naar Uyuni met iedereen van AFS. En dan begint het echt te korten de tijd hier. Vanaf nu nog minder dan 6 weken en ik ben al terug in België! Dus concentreer jullie allemaal nog even op de laatste schoolweken en studeren en ik ben terug voor jullie het weten! Ik probeer om zeker nog een keer te bloggen over Peru!

Op mijn laatste vakantiedag maak ik toch nog even tijd om jullie nog eens van de laatste weken op de hoogte te houden ! Ja, mijn laatste vakantiedag, morgen is het zover, mijn eerste dag aan de boliviaanse universiteit. Gelukkig heb ik altijd les in de namiddag dus moet ik niet vroeg opstaan! Ik heb wel een beetje zenuwen maar ik heb er toch ook wel zin in! Maar goed, deze blog is dus vooral om over carnaval te vertellen! Een zeer groot feest in heel Bolivia. Maar voor ik het vergeet even vertellen hoe mijn verjaardag is geweest in Bolivia (ja ik verjaarde op 3 februari!) Mijn verjaardag was op een woensdag en die dag zelf is vrij rustig geweest. Ik heb uitgeslapen, geskypet met België en dan 's middags is mijn oma en een paar tantes komen eten. Mijn broer had les en mijn zus moest werken. In de namiddag hebben mijn vriendinnen me getrakteerd op een ijsje en dan 's avonds ben ik op restaurant geweest met Paola (zus), Sergio(broer) en Pamela(vriendin van Sergio). Ik was van plan om een feestje te geven voor mijn vrienden maar met te reizen naar santa cruz was dat nog niet georganiseerd. Gelukkig kunnen feestjes hier de dag op voorhand geregeld worden. Dus donderdag ben ik dan beginnen rondbellen om te zeggen dat het vrijdag feestje bij mij thuis was. Vrijdagmiddag had Paola dan vrijaf genomen van haar werk om mij inkopen te gaan doen (we hebben tortillas gemaakt) en alles voor te bereiden. En het was uiteindelijk echt superplezant ! Het weekend erna kwam dan eindelijk Carnaval ! Sergio had al lang op voorhand gezegd dat ik mee kon met hem naar Oruro want Pamela is van Oruro en haar ouders wonen nog daar dus kon ik samen met hen ook daar blijven slapen. Vrijdagnamiddag zijn we vertrokken, na veel treuzelen want de batterij van de auto was plan! Sergio, Daniel (mijn neef van cochabamba), Ine (zijn vriendin die trouwens van België is) en ik met de auto. Oruro is gelukkig niet heel ver! Vrijdagavond begonnen de festiviteiten al. We zijn even naar de plaza geweest waar er groepen waren die optraden en mensen al op straat stonden te dansen. Aangezien het heel druk was zijn we daar maar even gebleven. Zaterdag begon het echte carnaval met de entrada. Honderden dansgroepen met bijna evenveel fanfares die op straat dansten. Wij hadden zitplaatsen op de tribunes van tigo (een gsmoperator die sponsor waren). Bij het afgeven van het ticket kreeg je een rugzak met een t-shirt, een poncho tegen al het water, een koeler voor pintjes, een helm waar je pintjes in kan zetten en een ticket voor Sounder, de grootste discotheek van Bolivia. De poncho kwam het meest van pas. Want wanneer je buiten kwam was je niet meer veilig voor alle waterballonnen en schuimspuitbussen. Op de plaza heerste een groot waterballonnengevecht. Gelukkig kon je overal gevulde ballonnen kopen. Heel de dag kwamen er dus dansgroepen voorbij. Elke groep had verschillende kostuums, echt superchique om te zien!  Mijn favoriete dansen zijn Caporales en Tinku. Dat zegt jullie waarschijnlijk niets maar zoek het maar eens op youtube! Zaterdagavond waren we pas laat terug bij Pamela thuis en hebben we het dus maar rustig gehouden. Zondag was hetzelfde als zaterdag maar hebben we wel 's avonds gebruik gemaakt van onze ticketten voor Sounder. We zijn dus met zen allen gaan dansen en daar heb ik ook mijn vriendinnen van in La Paz gezien die ook in Oruro waren maar met de entrada op een andere tribune zaten. Sounder was vrij leeg, waarschijnlijk had iedereen zijn ticket zaterdag al gebruikt want vanaf zondagavond begon oruro terug leeg te lopen. Maandag hebben we eerst allemaal uitgeslapen en dan gezellig een BBQ gehouden. Daarna hebben we liedjes gezongen want Alejandro (de neef van de vriend van de nicht van Pamela) had zijn gitaar bij en kon ons dus begeleiden. Jammer genoeg kende ik maar weinig liedjes maar het was wel heel gezellig. Dinsdag was het dan tijd om terug naar La Paz te gaan. Het is echt superplezant geweest! Iets wat je zelf met je eigen ogen moet zien om te zien hoe geweldig het is! En iets dat je in België nooit meemaakt! En nu dus tijd om aan het studentenleven te beginnen, ik heb echt een superleuke vakantie hier gehad en hopelijk valt de universiteit ook mee.

Het is zover, ik ben ingeschreven in de universiteit ! Na lang denken heb ik toch besloten om kinesitherapie te gaan studeren, om al eens te kijken of ik het leuk vind en om mijn hersenen terug een beetje te doen werken. Ik ben ingeschreven in Unicen (universidad central). Ik ben de enige van mijn school en de enige van de AFS'ers die daar is ingeschreven dus ik zal terug nieuwe vrienden moeten maken ! Wat nu iets makkelijker zal gaan dan in het middelbaar aangezien ik nu wel spaans praat. De lessen beginnen wel pas op 1 maart, wat voor mij geen probleem is ! Oke na dit grote nieuws even de situatie in Bolivia beschrijven. Het is bijna carnaval wat betekend dat dus overal voorbereidingen bezig zijn. Zo kan je bijvoorbeeld niet meer over straat lopen zonder bang te zijn om bekogeld te worden met waterballonnen. (blijkbaar is het traditie om te weken voor carnaval mensen nat te maken). Ook worden er feestjes georganiseerd, comadres en compadres. Comadres is alleen voor de vrouwen en compadres alleen voor de mannen. Veel volk gaat naar Oruro waar carnaval het beste is ! (de meningen hierover zijn natuurlijk wel verschillend). De vriendin van mijn broer is van oruro dus kan ik met hen mee gaan en eens kijken of het echt wel het beste carnaval is! Voor de rest regent het tegenwoordig veel in La Paz. Bijna elke namiddag ! En als het een half uur geregend heeft staan de straten onder water ! Na een namiddag regen kan je maar moeilijk ergens geraken. Het is zelfs zo erg geweest dat er huizen zijn ingestort! Gelukkig is iedereen net op tijd weggeraakt en is er niemand gewond, maar dat neemt het feit niet weg dat die mensen geen huis meer hebben. Oke, nu heb ik jullie nog niet verteld over de reis naar Santa Cruz ! In Tarija hebben Wannes en ik beslist om naar Santa Cruz te gaan omdat we er allebei nog niet geweest waren. Denkend aan onze mede AFS'ers hebben we de rest mee uitgenodigd en uiteindelijk waren we met veel belgen om Santa Cruz onveilig te maken. De belgen van Santa Cruz hadden onze reis geweldig gepland. Ze hadden een hostal gevonden van maar 20 bolivianos! Zeer goedkoop dus, maar dat mocht wel aangezien er geen airco was en de trap was ook niet gemaakt om 's nachts laat op te klimmen! Ik ben woensdagavond aangekomen met Marc van La Paz en op de luchthaven stonden Ineke en Ward dan op ons te wachten. De volgende morgend zijn we vroeg opgestaan om de rest te gaan ophalen van de terminal. Donderdagavond was het concert van Pitbull! Een concert waar ik in België niet direct veel voor zou betalen, maar in Bolivia is alles anders! En echt duur was het trouwens ook niet ! Het concert zou om 9 uur beginnen. Pitbull heeft uiteindelijk rond 12 opgetreden! (er waren gelukkig wel voorprogramma's) Het was weer een dik feestje ! De volgende morgend zijn we vroeg opgestaan om te vertrekken naar Samaipata, een klein dorpje ongeveer 3 uur buiten santa cruz. In 2 taxi's zijn we met zen achten vertrokken. Daar aangekomen wist Ineke dat er belgen woonden die een hostal daar hadden. Dus zijn we daar een slaapplaats gaan zoeken na te gaan eten in een restaurant dat uitgebaat werd door een duitser (er wonen veel buitenlanders in Samaipata!). Na het hostal te hebben gevonden zijn we vertrokken naar de incaruïnes. Zo midden in de bergen, echt niet te beschrijven ! Zoiets begrijp je pas als je er zelf staat. Omdat we zo lang hadden getreuzeld (we zijn al aangepast aan de boliviaanse levenstijl) hebben we niet heel de toer kunnen doen maar ik heb toch genoeg gezien om onder de indruk te zijn. De dag erna hebben we een bezoekje gebracht aan de watervallen daar. Niet zo indrukwekkend als het klinkt maar wel heel gezellig ! De volgende dagen hebben we nog gezellig samen doorgebracht met waterballonnengevechten en dergelijke. Maandag in de namiddag was mijn vlucht terug naar La Paz maar 's morgens hadden ze me al gebeld dat mijn vlucht verlaat was. Aangekomen op de luchthaven bleek dat het vliegtuig er zelfs nog niet was. Na uiteindelijk heel lang te wachten (maar ondertussen cluedo spelen met de rest die mij kwamen afzetten) mocht ik dan op het vliegtuig. We stonden klaar om te vertrekken toen de stewardess zei dat de vlucht geanulleerd werd. Iedereen op de luchthaven natuurlijk boos en roepen maar toen ze zeiden dat er de volgende morgend om 7 uur terug een vlucht was waar ik met mee mocht ben ik gewoon door gegaan en gezellig pizza gaan eten met de andere belgen. Gelukkig was de rest nog niet door en kon ik nog een nacht in het hostal slapen. Jammer genoeg moest ik de volgende morgend al wel om 6 uur op de luchthaven zijn wat erg vroeg was ! Al bij al heeft dat mijn geweldige reis niet beïnvloed ! Nu staat eerst nog Oruro op het lijstje voor ik me over school zorgen moet maken ! Ik hou van het leven in Bolivia !

Eerst en vooral, een zeer gelukkig nieuwjaar aan iedereen gewenst ! Hopelijk heeft iedereen er een goei feestje van gemaakt ! En ik wens iedereen het beste toe voor 2010 ! In Bolivia wordt er heel veel gereisd tijdens de feestdagen. In mijn familie is de regeling: kerstmis wordt samen met heel de familie gevierd, en met nieuwjaar doet ieder zijn ding. Uit alle nieuwjaarsverhalen kwam Tarija als beste plaats om nieuwjaar te vieren uit de bus. Tarija ligt helemaal in het zuiden van Bolivia, vrij dicht bij de grens van Argentinië. Tarija ligt ook laag, dus zeer warm ! Aangezien Tarija ongeveer 20 uur met de bus is, besloot ik maar om met het vliegtuig te gaan ! Paola had mij verteld dat ik zeker goed op voorhand moest gaan omdat de festiviteiten al voor 31 januari begonnen. Dus, ik op het vliegtuig 27 januari. Ongeveer 2 uur onderweg geweest (met een overstap in Cochabamba). Aangekomen in Tarija voelde ik mij op vakantie in Frankrijk. Heel warm ! En plat ! Tegenover La Paz waar elke straat omhoog of omlaag gaat. In Tarija heb ik bijna nergens moeten stijgen of dalen ! Even een kleine samenvatting over Tarija. Tarija is klein ! Iedereen kent iedereen en er zijn 2 plaza's, waarvan een de 'jongeren'plaza is. Blijkbaar komt daar iedereen elke samen rond 5 uur ongeveer. Het is er heel wat rustiger tegenover La Paz. Je moet bijvoorbeeld niet bang zijn om elke keer als je oversteekt aangereden te worden. En, Tarija is de stad van de wijn. Iets buiten de stad liggen grote wijngaarden, echt heel mooi om te zien! Nu dus terug naar nieuwjaar. Aangekomen werden we opgewacht door de AFS'ers in Tarija maar ook door enkele schoolvrienden die daar al waren. Die namiddag hebben we een beetje de stad verkend en 's avonds was het dan al tijd voor een eerste feestje. De volgende dagen verliepen ongeveer allemaal hetzelfde. 's Morgens uitslapen, dan ergens een terrasje (eerste keer dat ik een terrasje gedaan heb in Bolivia, in La Paz hebben dat niet!) gaan zoeken om te eten. 's Middags de stad een beetje verkennen, nieuwe vrienden maken op de plaza en rondbellen om te horen waar er 's avonds een feestje te vinden was. En een namiddag zijn we ook naar de casa vieja geweest. Een plaats met wijngaarden en waar je wijn van Tarija kan drinken. Het ligt een heel stuk buiten de stad maar het is wel de moeite! Naarmate de dagen vorderden liep Tarija ook verder vol van volk. Vanover heel Bolivia. Het grappige is dat ik aan sommige accenten al kom verstaan van waar uit Bolivia mensen kwamen. Op ouedejaarsavond waren er 2 grote feesten. Ik en de andere belgen die in Tarija waren zijn naar churafiest geweest. 180 (18 euro) bolivianos inkom voor de meisjes en 260 (26 euro) bolivianos voor de jongens. In die prijs zat dan drank voor heel de nacht en eten inbegrepen. Rond 10 uur waren we allemaal zeer mooi opgekleed. Alle jongens in kostuum (of toch minstens met hemd en das) en de meisjes in feestkleedjes. Voor te vertrekken zijn we nog maar snel iets gaan eten (het eten op het feest werd pas tegen 4 uur 's morgens geserveerd) en dan in de taxi op weg naar daar! Tegen 11 uur aangekomen aan het feest stond er gelukkig geen rij om binnen te geraken. Binnen was er al wel wat volk maar was de dansvloer nog leeg. Tegen 12 uur stond er gelukkig veel volk op de dansvloer en dan kon het feestje beginnen ! Er was een groot podium, en Virginie en ik wouden daar heel graag op dansen dus hebben we dat maar gevraagd en dat was geen probleem ! Dus Virgenie, Ineke en ik hebben op het podium gedanst ! Na het feest (en dit is elk jaar zo) komt iedereen dan nog gezellig samen op de plaza. 1 januari was dus een rustdag, maar de feestjes hielden niet op! Tot en met zaterdag was er altijd wel ergens iets te doen. Zondagmiddag zijn we in een chique restaurant gaan eten, 5 gangen a volenté voor maar 50 bolivianos! Daar moest van geprofiteerd worden. Zondag is Tarija dan uiteindelijk leeggelopen. Ik ben gebleven tot maandag want er waren geen tickets meer voor zondag terug te vliegen. En zo is dus nieuwjaar in Tarija, een week aan een stuk feest! Maar dat constant feesten is wel terug opgehouden als ik terug in La Paz was hoor ! Nu komt de keuze voor universiteit wel heel dicht bij. Ik ben er nog steeds niet helemaal uit, maar als de keuze gemaakt is laat ik het jullie weten! Eerst staat er nog een reisje naar Santa Cruz op het programma! En ik doe mijn best om daar snel over te bloggen !

Dat "snel een nieuwe blog schrijven" is er toch niet van gekomen ! Maar hier ben ik er toch weer. Eerst en vooral Feliz Navidad ! Ik hoop dat iedereen een leuke kerstmis heeft gehad en dat iedereen er een geweldig nieuwjaar van maakt. Ik wens jullie in ieder geval al al het beste toe voor 2010! Dan valt er weer veel te vertellen ! Even een heel klein verslagje van mijn reis naar Chapare (bij cochabamba) met alle AFS'ers. Iedereen zou dus aankomen in Cochabamba van alle delen van het land en dan zouden we samen met busjes naar Chapare rijden. Aangezien er iets gebeurd was met de weg naar Cochabamba heeft het lang geduurd tot iedereen er was en hebben we ook lang moeten rijden naar Chapare! Tijdens het wachten in Cochabamba ben ik tot boven naar de Cristo geweest! Een supermooi uitzicht over heel cochabamba en zeer indrukwekkend hoe groot Cristo is! 's Avonds aangekomen in Chapare hebben we ons verdeeld over 3 grote hutten en we hadden dan voor ons alleen een zwembad (wat zeer goed van pas kwam want het was er echt superwarm!). In de 2 dagen dat we er hebben gezeten hebben we dan een verschillende parken bezocht en echt door de jungle gewandeld ! Helemaal anders dan La Paz ! Na dat reisje kwamen de verkiezingen heel dicht bij. Sergio had mij al gezegd dat Evo Morales waarschijnlijk wel terug zou winnen en ja, hij had gelijk. Met 62 % van de stemmen! Er gaan wel verhalen de ronde dat het niet eerlijk zou zijn verlopen. Maar Evo is weer president. En mijn familie is daar niet echt tevreden mee. De dag van de verkiezingen mochten er geen auto's rijden en dus ben ik met Paola, Maria en Nicol naar collegio franco (daar moest de helft van achumani gaan stemmen) gewandeld, ongeveer 20 blokken naar beneden. Daar aangekomen was er dus veel volk! Het stemmen is hier nog niet met computer en zo maar iedereen krijgt een papier met de kanditaten op en moet daar dus zijn stem op uitbrengen. Wie gestemd had moest zijn vinger in paarse verf doppen zodat ze konden herkennen wie al gestemd had. Maar goed, na de sfeer van de verkiezingen kwam dan de kerstsfeer. Overal huizen die versierd werden en dus was het tijd om onze boom ook te zetten. Ik ben samen met Paola kerstversiering gaan kopen en dan hebben we 's avonds de boom (een valse, echte heb ik nog niet gezien) gezet en versiert. Voor mij voelde het niet echt als kerstmis aangezien ik geen examens had en het niet zo koud was. 24 december was het dan zover, maar pas om 10 uur 's avonds zou de familie komen. Tegen 11 uur was iedereen er dan en zijn we begonnen met een aperitiefje. Pas om 12 uur 's nachts begon het feest echt. Eerst een gebedje en iedereen feliciteren en dan een toast op kerstmis, het nieuwe jaar en ook de verjaardag van mijn oma (op 25 december). Dan was het tijd voor pakjes. Iedereen bracht zo wat pakjes voor iedereen mee en die lagen allemaal onder de kerstboom. Ik heb samen met Pecos (mijn neef) de pakjes uitgedeeld (op elke pakje stond een naam). Het beste pakje was toch de pyjama van de oma. Zij geeft elk jaar aan iedereen een pyjama kado en nu heb ik er dus ook een ! Na iedereen gelukkig te zien met de pakjes was het eindelijk tijd om te eten. Geen kalkoen dit jaar maar een soort van soep met kip en choklo (soort maïs). Ik ben vergeten hoe het juist heet maar het was in ieder geval superlekker! Voor mij dus een kerst zonder sneeuw en kalkoen, maar zeker even leuk! De volgende dag is de familie dan weer gekomen om de verjaardag van de oma nog te vieren. En nu is het dan tijd om aan nieuwjaar te beginnen denken. Morgen vertrek ik met het vleigtuig naar Tarija (dat is nog in Bolivia!). In Tarija wordt nieuwjaar het best gevierd dus vond ik dat ik dat ook eens moest meemaken! Een verslag daarover zal moeten wachten tot 2010! Voor al diegenen die hard aan het studeren zijn, heel veel succes ! En nog heel veel kers- en nieuwjaarfeestplezier!

Ik weet dat het weer een tijdje geleden is , maar ik had vorige keer een lange blog geschreven die ik dan per ongeluk verwijder had en daarna had ik er niet veel zin meer in ! Maar goed, na de geweldige reis naar Chili was het dan weer tijd voor de harde realiteit, de laatste testen kwamen er aan! (examens zoals in België hebben ze hier niet, dus er is les tot de laatste schooldag). De laatste schooldag, iedereen had maar les tot 11 uur en dan was er op het sportveldje een soort van ceremonie waarbij afscheid genomen werd van de promo, de nieuwe promo werd verwelkomd en waar er prijzen werden uitegedeeld voor bijvoorbeeld de beste student. Hierna was iedereen vrij ! Maar de prepromo had voor ons nog iets georganiseerd, salteñas en cola voor iedereen! Daarna kwam dr. Jet (een covergroep van hier) optreden speciaal voor ons ! Plezant ! Iedereen gelukkig dat het voorbij was maar langs de andere kant toch ook wel triest! De zorgeloze jaren in het middelbaar voorbij. Na dr. Jet is zijn er dan mexicanen met hun gitaren komen optreden, allemaal onbekende muziek voor mij maar toch heel leuk ! De graduación was pas de week erna vrijdag. Jammer genoeg mochten Marc, Christophe en ik (de uitwisselingsstudenten) niet meedoen. Al de rest moest heel de week oefenen. Bijhalve diegenen die reforzamiento (extra lessen om hun punten op te halen) hadden, die mochten ook niet meedoen. Dan, de graduación. Iedereen in toga met zo'n hoedje. Iedereen werd apart afgeroepen en moest dan met zijn of haar mama en/of papa naar het podium wandelen op een soort van catwalk. Wanneer iedereen van voor stond werden er liedjes gezongen (het volkslied, het lied van los pinos,..) en enkele speechen gegeven door onder andere de directrice en een leerling van de promo. Na al dit werden dan eindelijk de diploma's uitgereikt. Nog een keer werd elke leerling apart afgeroepen. Maar uiteindelijk heeft het niet zo lang geduurd. Iedereen supergelukkig natuurlijk! 's Avonds was het dan tijd voor het feest waar ik gelukkig wel naartoe mocht! Elke leerling had een tafel voor zich (of meerdere tafels als die leerling veel volk meebracht). Het feest was dus ook voor familie. Ik zat aan tafel bij Govinda van mijn klas, met haar ouders en broers en zussen. Het feest begon met een wals die dochters met papa's en zonen met mama's dansten, de dansvloer stond echt wel overvol! Daarna werd het eten opgediend. Na het eten was het tijd om te dansen ! Er is een liveband komen optreden. 2 zelfs, en tussen de eerste en tweede was er dan tijd voor taart. Wel helemaal anders dan een eindejaarsbal in België , aangezien er hier dus ook ouders mee staan te dansen. Maar het was wel heel plezant ! Iedereen mooi opgekleed en blij dat ze er vanaf waren. Nu op zoek naar een goede richting voor de universiteit ! Hier sluit ik mijn blog maar af voor ik hem weer kwijt ben en ik schrijf er snel een nieuwe !

Hola iedereen !!

sorry dat het zo lang heeft geduurd voor de nieuwe blog maar vorige week heb ik het heel druk gehad met repetities voor het toneel ! donderdag en vrijdag waren de voorstellingen en de repetitie van de vrijdag ervoor ging niet zo vlot dus hebben we vorige week elke dag tot minstens 9 uur 's avonds gerepeteerd ! Dan donderdag de eerste voorstelling. Ik was niet zenuwachtig aangezien ik alleen maar moest dansen ! Maar de hoofdrolspelers hadden toch kriebels in hun buik ! Gelukkig is alles goed afgelopen ! Bijhalve een paar problemen met de muziek is er niets misgelopen. Het toneel was buiten en gelukkig heeft het ook niet geregend ! Want nu begint het hier wel vaak te regenen, ik voel me een beetje terug in België !

Dan, 2 weken geleden zijn vrijdag alle AFS'ers van Bolivia aangekomen in La Paz. Een geweldig weerzien ! Iedereen met zijn eigen verhalen, maar het loopt bij iedereen heel goed! Iedereen is hier nog graag! Vrijdag hadden de comité's La Paz en Cochabamba dan samen oriëntatie. Heel de dag gepraat over hoe het hier nu is, de verschillen die we al hebben gemerkt tussen Bolivia en Europa, wat we nog willen doen hier,.. Niet veel interessant eigenlijk! Zaterdag moesten we dan om 7 uur 's morgens aan het AFS-kantoor zijn om met de bus naar Lago Titicaca te vertrekken. De busreis duurde wel een tijdje maar wanneer je het titicacameer ziet is het het allemaal waard! Aangekomen zijn we meteen op de boot gestapt om naar isla de la luna te vertrekken en later op de dag zijn we dan voort gegaan naa isla del sol. Beide eilanden hebben resten van incatempels. Op isla del sol is er zelfs een waterbron waar van gezegd word dat het de bron is van het titicacameer (of dat echt waar is weet ik niet!). Moe van al het wandelen en bezichtigen kwamen we aan in een hotelletje op isla del sol. Volgens mij waren wij de enige gasten daar en met evenveel als mensen die in dat dorpje woonden. Veel te beleven is er niet daar! Maar het was wel gezellig, we hebben als avondeten trucha (forel waar het titicacameer bekend om is) gegeten en daarna een klein kampvuurtje gehouden en wat bijgepraat. De volgende morgen dan weer vroeg opstaan om de boot op te stappen en terug te keren naar Copacabana. Een lange bootrit waar veel van ons hebben geslapen! Ik had Copacabana al gezien dus ik heb deze keer tijd gemaakt om de toeristische winkeltjes eens te bezoeken. Na copacabana zijn we dan teruggekeerd met de bus. Enkele AFS'ers (waaronder de Belgen) zijn nog tot donderdag gebleven in La Paz. Ik moest naar school dus veel heb ik niet mee kunnen doen maar ik ben er wel mee gaan eten in een restaurant Sol y Luna. Wat uiteindelijk een Nederlands restaurant bleek te zijn want je kon er broodje kroket en van die dingen eten. Dat het echt nederlands was bleek uit het feit dat de Jeugd van tegenwoordig er op de radio was ! (voor diegenen die dit niet kennen, het is een nederlandse muziekgroep). Heel vreemd om hier nederlandstalige muziek op de radio te horen! En dan kwam donderdag, de dag waarop de promo naar Chili vertrok ! Eindelijk! Iedereen had hier lang naar uitgekeken en met veel goesting vertrok ik dan ook om kwart voor 4 's morgens naar school ! Aangekomen op school waren de bussen er natuurlijk nog niet ( in Bolivia is dit te verwachten) en om 5 uur waren ze er nog steeds niet. Ik denk dat het uiteindelijk bijna 6 uur was eens we eindelijk vertrokken waren! Gelukkig was het een heel comfortabele bus waar iedereen zijn stoel naar achter kon zetten zonder de anderen te storen. Dus ik heb nog goed kunnen slapen. Normaal gezien is de reis van La Paz naar Arica (de stad in Chili waar we zijn geweest) niet zo ver maar de grens van Bolivia naar Chili oversteken duurt wel een tijdje. Iedereen moest een paar formulieren invullen en dan allemaal uitstappen met bagage. Alle bagage moest gecheckt worden en iedereen moest een soort van visum gaan aanvragen (wat niet zo heel lang duurt maar aangezien we met 60 waren hebben we er wel even gezeten). Uiteindelijk zijn we dan tegen 5 uur aangekomen in Arica. Voor die avond was er niets meer gepland dus zijn we de stad maar een beetje gaan verkennen en zeker al eens gaan kijken naar de zee (want dat hebben ze in Bolivia niet!). En dan 's avonds goed eten! De kamers waarop we sliepen waren van 3 of 4. Ik sliep op een van 4 (eigenlijk een van 3 waar gewoon een bed was bijgeschoven dus het was wel krap). Het beste aan het hotel was het zwembad ! Waar ik direct na het aankomen wel even ben ingedoken aangezien Arica een pak warmer is dan La Paz. Er was vanalles gepland voor de hele reis en vrijdag morgend hebben we ons nog wel aan de planning gehouden. Een bustour door Arica, met een stop aan de haven voor een toertje met een boot. Arica is niet zo heel groot maar wel mooi ! Er is ook een Christo in Arica (zoals in Cochabamba maar wel niet zo groot als in Cochabamba) en die staat op een soort van heuvel waarvan je een prachtig uitzicht hebt over de stad en de zee. In de namiddag zijn we dan naar het strand geweest ! Heel de middag liggen zonnen en af en toe eens in de zee (die trouwens verrassend warm was!). Vanaf zaterdag is de planning dan volledig in het honderd gelopen. We hebben heel de dag vrij mogen rondlopen in Arica. Ik ben dan 's morgens naar de winkelstraat geweest met enkele vriendinnen. Veel heb ik er niet gekocht maar er was wel een winkel die Johnson & Johnson heette ! In de namiddag was er dan weer tijd voor het strand! 's Avonds was er wel een uitstap naar de plaatstelijke discotheek gepland. Die dag was het halloween dus alle Chilenen waren er verkleed. Heel plezant om met iedereen samen uit te gaan ! En goeie muziek (zelfs de Vengaboys! (andere nederlandse groep)). Zondagmorgend was er een voetbaltornooi gepland en de hoofdprijs was een vrijstelling van het examen van literatuur. De teams moesten bestaan uit 3 jongens en 3 meisjes. Ik moest zoizo geen examen doen van literatuur maar ik wou toch meedoen! Uiteindelijk zijn er een pak minder teams komen opdagen dan zich hadden ingeschreven (veel konden het niet aan na te feesten in sojos (de discotheek van de avond ervoor)). En ja , uiteindelijk is mijn team dan gewonnen ! In de namiddag stond er dan weer een bezoek aan het strand op het programma ! Maandagmorgend zijn we tegen 12 uur terug naar La Paz vertrokken. Iedereen met pijn in het hart. 5 dagen is te kort voor een eindejaarsreis !

Deze donderdag eindigt mijn boliviaanse middelbare schoolcarrière. Volgende week vrijdag is het dan graduación ! En 's avonds eindejaarsbal. Ik heb nog geen idee wat ik erna ga doen! Als er iemand een ideetje heeft om hier aan de universiteit te studeren, laat het mij zeker weten !

Weer even geleden dat ik geschreven heb dus er valt weer wat te vertellen ! Om te beginnen verbaas ik mij er elke dag nog over hoe groot La Paz wel niet is. 2 weken geleden was Paulo van mijn klas jarig en hij organiseerde een BBQ in zijn buitenverblijf (het is nog wel lang niet af!) in Huajchillia. Huajchillia is nog een deel van La Paz maar wel meer dan een half uur rijden van waar ik woon! Het is een afgelegen 'dorp' waar maar één weg doorloopt maar de huizen zijn wel groot! Dan vorig weekend: Bolivia-Brazilië ! Jaja, voetbal! Jammer genoeg speelde Ronaldinho niet mee! Er speelde eigenlijk geen enkele braziliaan mee die ik kende (maar mijn voetbalkennis is dan ook vrij beperkt!) Toch, goeie voetbal voor maar 6 euro! En ja, Bolivia heeft dan ook nog eens mooi gewonnen met 2-1. Jammer genoeg wint Bolivia bijna nooit op verplaatsing, alleen thuis (aangezien het hier zo hoog is raakt de tegenpartij veel sneller uitgeput). Verder hebben we meegedaan aan de volgende ronde van versus (die wedstrijd waarover ik in mijn vorige blog heb geschreven). Dit keer moest er braziliaanse samba en een andere traditionele dans van hier gedanst worden. Bij het dansen ging het nog allemaal goed! Maar dan bij het deel met de rode en gele ballen ging het mis! Onze school trok 2 rode ballen ! Geen punten daarvoor dus, en de 2 gele ballen waren maar weinig punten waard. De andere school had opdrachten met veel punten (waaronder de wenkbrauwen scheren!) Dus we kwamen achter te staan. En dan in de ronde met het woorden raden hebben we het helemaal verprutst. Jammer maar helaas! Maar geen zorgen, het is eindelijk beslist en we gaan toch op eindejaarsreis (het was eerst twijfelachtig omdat de punten van de leerlingen niet goed genoeg waren) ! Naar Chili !!!! Arica meerbepaald, een stadje aan de zee. We vertrekken 29 oktober en blijven voor 5 dagen in een hotel. Er gaan ongeveer 60 leerlingen mee (wat vrij veel is aangezien het laatste jaar maar met ongeveer 80 is) Ik heb er echt superveel zin in! Iedereen heeft er veel zin in denk ik! Voor de rest loopt het schooljaar hier zo wat op zijn einde, nog ongeveer een maand en het is voorbij. Maar ik heb nog steeds geen idee wat ik hier aan de universiteit zal gaan doen. Maar ik heb nog wat tijd om erover na te denken. Volgend weekend ga ik ook reizen! Een weekend naar Lago Titicaca met alle AFS'ers van Bolivia! Ik heb er veel zin in om iedereen eens terug te zien!

Sorry dat het weeral even geleden is ! Elke week bloggen is toch niet zo simpel als verwacht! Maar hier ben ik dan weer met meer nieuws! Om te beginnen even zeggen dat het hier meer en meer begint te regenen. Wat me niet echt bevalt, maar het wordt gelukkig niet kouder! Dan, step up, moeilijk om je daar iets boliviaans bij voor te stellen niet? Voor diegenen die step up niet kennen, het is een film waar in gedanst wordt (om het kort samen te vatten). Welnu, op school wordt een toneel opgevoerd op het einde van het jaar en dit jaar is dat step up. Toen ik hoorde dat er audities waren heb ik maar besloten om mee te doen, aangezien ik toch alleen maar moet dansen! (aan een rol met tekst durfde ik me niet wagen). Na een auditie met veel mensen ben ik dan uiteindelijk mee overgebleven en vanaf nu ben ik deel van het toneel van los pinos! 3 keer per week hebben we repetitie na school. En we moeten veel dansjes leren in maar 5 weken maar het is wel leuk! Er doen ook leuke mensen mee, dus dat is ook altijd mooi meegenomen. Ik zal proberen zoveel mogelijk foto's te nemen tijdens de voorstelling (en ik beloof dat ik ook werk ga maken van ze ergens op internet te zetten!). Dan, cochabamba. Veel valt er niet over te vertellen aangezien we weer op familiebezoek zijn gegaan (eigenlijk is het hetzelfde als bij de bomma op bezoek gaan , alleen is het hier wel 6 of 7 uur rijden..). Dit keer was het bezoek wel vooral gericht op Ortuñofest. Een feest speciaal voor alle neven en nichten van de familie Ortuño. Zaterdagmorgend zijn we vertrokken en aangekomen in Cochabamba hebben we gegeten wat gerust en zijn we dan naar het feest vertrokken. Aangekomen daar kende ik al een paar neven en nichten maar er waren er nog veel die ik nog nooit gezien had. Vreemd genoeg waren er een paar waarvan mijn broer en zus de namen ook niet wisten. Dat heb je dan met zo'n groot land, er zijn familieleden die je bijna nooit ziet! Na mee te feesten met de familie ben ik nu Sofie Ortuño! Zondag zijn we dan weer naar Punata geweest om de oma op te zoeken. Volgende puntje: Versus. Versus is een wedstrijd voor middelbare scholen om geld te verdienen voor de eindejaarsreis. Het is over heel Bolivia in verschillende rondes dus eerst met scholen van de stad en dan pas van heel Bolivia. De wedstrijd bestaat uit veel verschillende dingen. Vorige vrijdag was het een deel dat werd uitgezonden op tv. Wij dus met heel de promo (laatste jaar) naar de wedstrijd. We moesten het opnemen tegen franco, een andere middelbare school van La Paz. Het begon met 2 dansen die iedere school had voorbereid (2 mensen per dans): een dans van Tarija waarvan ik de naam ben vergeten en reggaeton. Het begon heel goed met de dans van Tarija waarvoor we veel meer punten kregen dan de andere school. Voor de reggaeton kregen we iets minder punten (ook al waren we duidelijk beter). Maar over het algemeen stonden we dus voor. Na het dansen kwam er een iets vreemdere ronde. 2 jongens en 2 meisjes van elke school moesten elk een bal uit een doos trekken. Trok je een rode bal, geen opdracht (maar dus ook geen punten) en op de gele ballen stonden nummers, bij elke nummer hoorde een opdracht. Zeer uiteenlopende opdrachten waaronder: armworstel tegen iemand van de andere school, pomp 10 keer met iemand op je rug, drink een glas ajuinsap, knip je haar af, scheer je wenkbrauwen.. Miguel van onze school heeft zijn wenkbrauwen dus afgeschoren, ter waarde van 70 punten ! Het ziet er nu wel niet uit, maar het heeft wel geholpen ! Na die ronde kwam er nog een waarbij 2 leerlingen van elke school woorden moesten raden uit omschrijvingen. (denk ik, het was allemaal in het spaans he!) Na al dit werd dan eindelijk de uitslag gegeven, en jaja, Los Pinos wint !! Dit betekend dat we binnen 2 weken naar de volgende ronde gaan waar onder andere weer gedanst moet worden, de rest weet ik nog niet. Tussen deze wedstrijden zijn er ook nog andere, bijvoorbeeld zwemmen en touwklimmen. Het is dus een heel gedoe! Maar wel veel sfeer ! Vooral als we winnen door dat iemand zijn wenkbrauwen afscheert! Maandag moet ik voor heel het middelbaar een soort speech geven over hoe ik het hier al vind in Bolivia en op school! Ik heb geen idee hoe dat gaat aflopen, maar ik laat het jullie zeker weten!

Terwijl veel van jullie net terug begonnen zijn met school heb ik net kunnen genieten van een weekje vakantie. Op school was er vorige week reforzamiento. Een week waarin de leerlingen die voor een vak gebuisd zijn hun punten kunnen ophalen. Aangezien ik maar 4 examens (zo noemen ze het hier zo maar het zijn eerder testen, niets vergeleken met de examens in het laatste jaar in België) heb meegedaan (wiskunde, chemie, engels en sport) en ik er voor alle 4 door was hoefde ik een week niet naar school. De reforzamiento is aan het einde van elk trimester (het schooljaar bestaat uit 3 trimesters). Ik ben dus met school begonnen aan het eind van een trimester waardoor ik veel lessen heb kunnen rusten aangezien de rest testen moest maken. Jammer genoeg staat de trufi hier morgen weer om half 8. Maar ik trek mij op aan het feit dat in België ook iedereen al begonnen is of bijna begint met school en dat in december en januari, wanneer iedereen in België examen heeft ik hier mag genieten van de grote vakantie! Dan iets anders, vorige week waren 2 van mijn tantes van cochabamba op bezoek. Wanneer er bezoek komt blijven ze meestal een paar dagen dus het huis is hier wel vaker goed gevuld. Een van de tantes was jarig en dus hebben we een verjaardagsfeestje gehouden. We zijn begonnen met aperitief en daarna hebben we lekker gegeten. Maar tijdens het eten kwam er een meneer met piano en versterker en installeerde die in de living. Ja, na het eten hebben we dus gedanst ! Eigenlijk heeft vooral de jarige gedanst. Zij moest met iedereen dansen en wanneer de muziek stopte een adje (haar glas in een keer leegdrinken) doen met de persoon waar ze mee danste. Het waren maar kleine adjes maar we waren toch met een stuk of 15. Resultaat: zatte tante! vorige week zaterdag hebben we een klein uitstapje gemaakt met de AFS'ers van La Paz en Nena, onze leerkracht spaans. De week daarvoor zijn trouwens alle meisjes van AFS bij haar thuis empanada's gaan maken! De mama van Nena heeft het deeg gemaakt en dan hebbe wij het gevuld met kaas (je moet ze op een speciale manier sluiten, niet gemakkelijk!) Daarna hebben we gezellig thee gedronken en onze eigen baksels opgegeten, ze waren gelukkig goed gelukt ! Maar nu dan terug naar de uitstap met iedereen. We zijn naar 'Valle de La Luna' (vallei van de maan) gegaan. Geen idee waarom het zo heet eigenlijk. En heel moeilijk te beschrijven hoe het eruit ziet. Naar het schijnt was er vroeger een soort meer en is het er nu zo door erosie en zo. Ik probeer zo snel mogenlijk ergens foto's op te zetten want ik kan me inbeelden dat je er zo niks bij kunt voorstellen. Na de wandeling door valle de la luna zijn we in een park met zen allen nog gaan picknicken. Het wordt hier warmer en warmer (het is hier nu ongeveer lente). Als de zon schijnt is het echt goed warm ! Jammer genoeg zal het wanneer het zomer wordt veel gaan regenen (tot nu toe heeft het hier volgens mij nog maar 2 of 3 keer geregend). Na de leuke uitstap ben ik dan naar Paceñafest geweest, het plaatselijke festival. Geen werchter, maar toch wel een stuk groter dan Lamrock! en hetzelfde principe als Torhout Werchter vroeger. Vrijdag was het in Santa Cruz en zaterdag in La Paz. Er zijn denk ik 7 groepen komen optreden waarvan ik er geen een echt van kende maar ik heb gelukkig wel een paar liedjes herkend ! (Paceña is trouwens het plaatselijke bier (maar ze hebben hier ook Stella Artois !)) Om af te sluiten heb ik deze week eet-weetjes. Bij elke (warme) maaltijd eten ze hier een saus die llajhua (ik denk dat het zo geschreven wordt) heet. Een saus om het eten wat pikanter te maken (ik eet niet zo graag pikant dus ik laat dat maar aan de kant). Ook eten ze vaak rijst en aardappelen in dezelfde maaltijd. (Maria weet dat ik niet zo graag aardappelen eet dus krijg ik alleen rijst). En als laatste, bij ons (en in vele andere gezinnen) staat tijdens het eten altijd de TV op. Gelukkig is wanneer ik thuiskom van school altijd friends (in het engels!) op TV !

In de afgelopen weken zijn er geen grootse dingen gebeurt dus zal ik maar gewoon vertelen over mijn weekend. Vrijdag was er een soort festival van San Ignatio (een school hier in de buurt) waar ik naar toe ben geweest. Elk jaar organiseert de promo (zo noemen ze het laatste jaar hier, ik zit ook in de promo) van die school dit soort festival. Er kwamen een paar groepen optreden waaronder covergroepen zodat ik gelukkig een paar liedjes kende. Ik begin de boliviaanse muziek te kennen, jammer genoeg kan ik nog niet genoeg spaans om alles te verstaan en keihard mee te zingen. Maar dat komt nog wel! Zaterdag was er in San Miguel dan een festival met elektronische muziek. Schitterend! Wat had ik die muziek al gemist! Eens een keer geen reggaeton of cumbia (de twee genres die hier het meest gespeeld worden). Het was bijna Laundry day, alleen maar 1 podium en ongeveer 1000 keer zo weinig volk (waarschijnlijk nog minder!) Maar het was wel heel leuk! Ik ben gegaan met een paar vriendinnen van school en ik heb hen laten zien wat tecktonic is. (voor diegenen in België die dit niet weten, het is een soort muziek- en dansstijl) en ze vonden het allemaal geweldig, na een tijd stonden ze daar allemaal met hun armen te zwaaien. Toen uiteindelijk ook nog drum ‘n base (ook een muziekstijl) werd gespeeld kon het feestje niet meer stuk. Vandaag (zondag) ben ik eerst gaan eten met het gezin (dat doen we elke zondag) en daarna ben ik met Sergio en een paar van zijn vrienden naar de voetbal hier gaan kijken. In La Paz is er een stadion en dus toen wij aankwamen om naar de match Bolivar-San Jose te gaan kijken, was er nog een andere match bezig. Bolivar is van La Paz en San Jose van Oruro. Uiteindelijk is het net als in België. Schreeuwende fanclubs en veel scheldwoorden naar het hoofd van de scheidsrechter. Het voetbalstadion is volgens mij en van de beste plaatsen om in het spaans te leren schelden. Er was wel heel veel politie. De scheidsrechter en lijnrechters werden zelfs van het veld begeleid door politie. Maar wees gerust, er is niets gebeurd. Uiteindelijk was de stand 2-2 gelijk maar Bolivar had duidelijk beter gespeeld.

Dan iets helemaal anders. Hier in La Paz zegt iedereen (of toch vooral de jeugd) achter elke zin: jaaaa. Of toch achter iets dat grappig is ofzo. Als iemand iets grappig zegt zegt iedereen jaaa. Ik begin dat al over te krijgen dus ik begin hier echt ingeburgerd te geraken. Ik begin ook een beetje mijn weg te kennen, maar dat is nog heel moeilijk aangezien La Paz echt groot is. Maar ik ken vooral de zona sur (waar ik woon). De zona sur is het deel van La Paz waar over het algemeen iets rijkere mensen wonen. In de zona sur ligt dus bijvoorbeeld achumani (de wijk waar ik woon). Maar ook Los Pinos (waar mijn school is) en San Miguel, de plaats waar de jeugd vooral afspreekt. Maar binnenkort zal dat Irpavi worden want daar wordt nu een supergroot cinecenter gebouwd. Met onder andere 18 filmzalen. Maar ook winkels en een bowling.

Om te eindigen nog enkele taalweetjes voor de geïntresseerden. In het Boliviaans spaans is er geen jullie-vorm, ze gebruiken enkel de formele vorm van jullie waarbij het werkwoord vervoegd wordt in de derde persoon meervoud. En zoals wij in België voor jongensnamen soms ‘de’ zeggen, zeggen ze hier voor jongensnamen altijd ‘el’ en voor meisjesnamen ‘la’. 

Voor iedereen die op 1 September met school begint, heel veel succes ! En voor al diegenen die pas op het einde van September beginnen, al heel veel succes voor dan !

Het weekend van 8 en 9 augustus ben ik naar cochabamba gereisd om de familie te bezoeken. Juanjo (mijn papa) is van cochabamba dus ze hebben er nog veel familie wonen. Vrijdag zijn Sergio en Juanjo me vroeger van school komen halen en na Cristian dan op te halen zijn we vertrokken. Met de auto is het reizen naar Cochabamba ongeveer 7 uur (voor ons Belgen is dit al lang! Maar blijkbaar reisde de familie vroeger zelfs elk weekend naar cochabamba! dus voor hier valt de afstand wel mee). De weg naar cochabamba is helemaal door de bergen. Kilometers lang is er maar een weg en zie je niets langs de weg bijhalve af en toe een paar lama's. Het had een paar dagen ervoor gesneeuwd in de bergen en de sneeuw lag er nog steeds ! Aangekomen in Cochabamba zijn we dan naar de broer van Juanjo gegaan, tío (nonkel) René. Hij woont in een groot huis en we hebben daar gegeten en mochten dan daar een nachtje slapen. Bij hen thuis is er trouwens ongeveer 5 jaar geleden ook een Belgische AFS studente geweest en zij is nu al ongeveer 5 jaar de vriendin van Daniel (de zoon van nonkel René). Hij was dus al een paar keer in België geweest en was fan (zeker van het bier). De volgende morgend zijn we vroeg vertrokken naar Punata, een dorp 3 kwartier buiten Cochabamba waar de oma, die jarig was,  woont. In Punata is er niet veel te zien. 's Middags heb ik dan een groot deel van de familie ontmoet. Allemaal heel vriendelijke mensen! Ook nichten en neven en zelfs een neef die op uitwisseling naar België was geweest. Maar hij kon geen nederlands meer spreken daar was het al te lang geleden voor, verstaan ging nog een beetje. We hebben uiteindelijk heel de namiddag en avond bij de abuelita (oma) gezeten. Zij was ook heel lief, Hola bonita gringita zei ze. En ze vroeg heel de tijd of ik het niet te koud had. Een familiefeest is hier niet veel anders dan in België. Het bestaat vooral uit drinken eten en lachen. Jammer genoeg kan ik nog niet genoeg spaans om mee te lachen (maar het gaat zeker al beter! Ik heb examen gehad van spaans bij AFS en had 84 % wat ik toch een goed resultaat vind!) Na het feest zijn we dan gaan slapen in een soort hotel dat de tante daar heeft. Ik heb met 2 nichten op de kamer geslapen, en ze hebben mij uitgenodigd om zeker nog is terug te komen (naar cochabamba dan). En nonkel René heeft ook gezegd dat ik altijd daar mag slapen omdat ik nu deel van de familie ben. Voor cochabamba zit ik nu dus goed ! Na de volgende morgend afscheid te nemen van heel de familie (hier gebeurt dat uitgebreid!) zijn we dan aan de reis terug begonnen. Tegen dat we aan La Paz kwamen was het al donker en van ver kon je perfect zien waar La Paz begint en eindigt. Echt heel knap om te zien. Alles steden liggen hier gecentreerd en ertussen is vaak kilometers niets te zien. Uiteindelijk heb ik niets van Cochabamba gezien maar de familie ontmoeten was ook een hele ervaring. Ik ga zeker nog eens terug !

Ondertussen is vandaag Cristian vertrokken naar België. Naar Kalmthout! Al wie hem dus eens tegenkomt in Antwerpen, doe hem zeker veel groeten! Voor de rest is alles hier rustig. Sinds vorige week woensdag begint school wel al om 8 uur 's morgens ! Echt vroeg ! De trufi komt me halen rond half 8 ! Voor de rest blijft school zoals het is, maar ik begin wel meer te verstaan ! Dit weekend zat dan vol met allerlei afscheidsfeestjes en diners voor Cristian.

Nog enkele weetjes over hier. Films en spelletjes voor de playstation en wii kosten hier bijna niks want ze zijn allemaal gekopieerd , ik heb hier nog geen enkele winkel gezien met echte spelletjes. Je kan hier ook bijna alles per stuk kopen. Ik heb het dan vooral over snoep maar bijvoorbeeld ook sigaretten. Je kan hier ook pillen per stuk kopen. Je hebt hier een soort van drive-in apotheek waar je dus een pil kan kopen vanuit de auto en je krijgt die dan met een bekertje water. Een laatste weetje is over de cholita's (die vrouwen met hun bolhoedjes), als ze hun hoed naar de linkerkant dragen betekent dat dat ze vrijgezel zijn, als ze het recht dragen zijn ze getrouwd en als ze het naar de rechterkant dragen zijn ze weduwe.

Het is alweer even geleden sinds ik heb geblogd en er is weer veel gebeurd. Voor ik begin te vertellen leg ik even uit hoe het openbaar vervoer in La Paz werkt. Je hebt 3 soorten openbaar vervoer: minibus, trufi en taxi. De minibus is echt gewoon een minibus die een bepaalde weg volgt maar die alleen maar stopt als iemand vraagt om te stoppen. Als je de minibus wil nemen moet je gewoon ergens op de weg gaan staan en hopen dat er een voorbij komt (zo gaat het toch bij mij want ik weet geen uren en routes!) in de minibus is er plaats voor ongeveer 12 tot 15 mensen geloof ik. Er zit ook altijd iemand in die roept naar waar de bus rijd en die dan het geld aanneemt. Dan de trufi, de trufi is een auto maar doet hetzelfde als de minibus. En dan de taxi is zoals een taxi in België. Alleen rijden er hier wel veel meer en zijn er 2 soorten taxi's. Radiotaxi's (die kan je opbellen) en taxi's dat gewoon auto's zijn met het woord taxi opgeplakt. Deze taxi's neem je best niet want de kans is groot dat ze je te veel aanrekenen en je ergens fout afzetten. Oke genoeg over het openbaar vervoer. De tweede schoolmaandag moest ik met de 'bus' naar school. Toen ik aan het wachten was bleek dat de bus een auto was. Wel handig, ze pikken mij gewoon voor de deur op en met dezelfde auto rijden dan nog 3 anderen mee die in de buurt rijden. Na school zet hij mij gewoon terug voor de deur thuis af. Maandag was de eerste maandag van de maand en dat is dus blijkbaar speciaal op onze school. In plaats van gewoon naar de klas te gaan moesten we naar het sportveld gaan, daar per klas in rijen gaan staan en het volkslied zingen. Ook het lied van La Paz werd gezongen en enkele leerlingen hebben zelfs gedanst. Dinsdag had ik dan geen school, de leerlingen van het laatste jaar moesten wandelen in het desfile voor de nationale feestdag. Aangezien ik geen uniform van maandag heb (op maandag hebben alleen de laatstejaars een ander uniform maar van de directrice moet ik dit niet kopen) heb ik niet meegewandeld, maar ik ben wel gaan kijken. Het desfile was een soort parade waar elke school van de zona sur in meeliep. In het centrum was er ook een voor de scholen van daar. Elke school had een paar mensen die vlaggen droegen en sommige scholen hadden ook muzikanten en majoretten. Wel leuk om te zien al die verschillende uniformen. Woensdag was er dan gewoon les maar donderdag hadden we vakantie omdat het nationale feestdag was (6 augustus). Ik heb niets speciaals gedaan. Ik ben wel mijn abuelita (oma) gaan bezoeken in het ziekenhuis, ik weet niet juist wat ze heeft maar ze was wel blij om mij te ontmoeten. Vrijdag hadden we wel school maar vrijdagavond was er een dansvoorstelling waar bijna iedereen van mijn klas met meedeed en die moesten allemaal nog oefenen of kleren gaan halen waardoor we dus uiteindelijk maar met 6 in de klas zaten dus veel hebben we niet gedaan ! En dat was zowat mijn schoolweek. Buiten school ga ik nog steeds elke dag naar de spaanse les van AFS. Spaans gaat al beter dan in het begin. Praten is nog steeds moeilijk maar het gaat steeds beter omdat veel mensen op school weigeren engels te praten of het echt niet kunnen. Ik kan wel al veel verstaan als er niet te snel gepraat wordt. Behalve bijvoorbeeld in de lessen geschiedenis of filosofie waar de leraar heel de tijd praat, daar versta ik meestal niets van ! Dan nog even uitleg over het weer hier want dat is echt heel raar ! Nu is het hier winter en is het hier over het algemeen koud. Vooral 's morgens en 's avonds. Maar in de winter is de hemel meestal helemaal (of bijna helemaal) blauw waardoor de zon dus hard schijnt en als je dan in de zon komt kan het echt om te bakken zijn en wanneer je dan van de zon in de schaduw stapt lijkt het of temperatuur 15 graden daalt. Veel regen heb ik hier wel nog niet gezien ! In de 3 weken dat ik hier ben denk ik 1 keer. Oke genoeg voor vandaag, iedereen die al mailtjes gestuurd heeft hartelijk bedankt !

Mijn tweede volledige week in Bolivia zit erop en daarbij ook mijn eerste schoolweek. Sinds maandag ben ik student aan collegio Los Pinos. Normaal zou ik naar dezelfde school gaan als Cristian, San Calixto, maar die school neemt geen studenten aan voor maar een half jaar. Uitendelijk is het goed zo want ik denk dat Cristians school veel strenger is als die van mij en bij mij zitten er lieve en toffe mensen. Dus de eerste schooldag. Sergio heeft mij afgezet en een mevrouw heeft me dan de klas gewezen. Ik zei dag tegen Sergio en vanaf dan was ik alleen. Ik kende niemand en ik had (heb) maar een kleine vocabulaire. Ik zit in het laatste jaar in Biologica wat vergelijkbaar is met wetenschappen-wiskunde. Dus buiten de taal moet de leerstof wel meevallen. De eerste les was literatura. Verhalen in het spaans. Ik heb dus niets verstaan van wat de leraar zei. Hij heeft me wel eerst even aan de klas voorgesteld en ik heb al snel gemerkt dat er maar weinig mensen engels kunnen, en diegenen die het kunnen praten toch liever spaans. Het is wel heel goed want zo leer ik sneller spaans, maar simpel is het niet. In mijn klas zitten we met ongeveer 20 leerlingen. En er zijn nog 2 andere richtingen in het laatste jaar, sociales en exactas. In totaal zitten er maar 300 leerlingen op mijn school denk ik, wat echt heel klein is tegenover moretus met ongeveer 1700 leerlingen. Een boliviaanse schooldag ziet er anders uit dan een Belgische en in Bolivia zijn ook alle scholen anders. Mijn school begint om half 9 en duurt to kwart voor 2. De lessen duren 40 minuten maar we hebben altijd 2 lesuren hetzelfde vak dus eigenlijk is het een les van 80 minuten (maar het is nooit echt 80 minuten aangezien er hard getreuzeld wordt aan het begin van de les en de les meestal ook vroeger stopt) Na 4 lesuren (dus 2 vakken) is er een pauze van ongeveer een kwartier en dan na nog eens 2 lesuren nog een pauze. In de pauze kan je vanalles kopen om te eten en te drinken. Koekjes, chips, cornflakes en zelfs een stuk pizza. De lessen zelf zijn ook anders. Zo zijn bijvoorbeeld GSM's en mp3's in de kas bij bijna geen enkele leerkracht een probleem. Eten en drinken in de klas wordt ook niets op gezegd en de relatie tussen leerkracht en leerling is ook anders. veel leerkrachten worden aangesproken met hun voornaam en sommigen worden door leerlingen begroet met een kus (er wordt hier veel gekust ! iedereen die ik hier nieuw ontmoet geeft mij een kus op de wang en altijd als je iemand ziet of maar heel even hallo zegt wordt er ook een kus gegeven). De mensen in mijn klas zijn heel lief. Ze begonnen meteen tegen mij te praten ( of probeerden dat toch ) en vroegen of ik niet mee uit wou gaan ofzo. Hoewel de communicatie niet zo gemakkelijk gaat proberen ze toch ! Nog iets speciaals hier is op de dag dat we sport hebben, je in je sportuniform naar school moet komen. Er is geen zaal dus we hebben sport op een soort koer. We hebben met denk ik heel het laatste jaar samen sport heeft en de jongens en de meisjes gaan dan apart. Toen de les begon moest iedereen eerst marcheren (de lerares liet mij maar even aan de kant staan) en dan hebben we wat gebasket. Voor de rest zijn de lessen redelijk saai geweest deze week want de klas heeft veel testen gehad. Maar amai, hoeveel dat er hier gefluisterd en afgekeken wordt ! Het zou in België niet waar zijn! Oke dat is voorlopig genoeg over school. Woensdag ben ik met mijn zus naar forum geweest. Een vrij bekende discotheek. Het was wel oke maar er kwam een groepje optreden dat ik persoonlijk niet zo goed vond. Paola zei zelf dat forum op zaterdag leuker is. Vrijdag ben ik dan naar een verjaardagsfeestje bij iemand thuis geweest. (er worden hier veel feestjes thuis gehouden). Maar dat uitgaan op vrijdag was wel pijnlijk omdat we zaterdagmorgend op het kantoor van AFS moesten zijn. Voor een soort welkomstfeestje. Het lokaal comité heeft zich voorgesteld en elke student heeft een counseler gekregen. Iemand die al is weggeweest met AFS en die je altijd kan bereiken als je een probleem hebt of gewoon zomaar. Fernando is mijn counseler, wat heel toevallig is want ik had hem ervoor al leren kennen. Daarna hebben we nog salteñas gekregen. In de namiddag ben ik met Paola en Sergio kadootje gaan kopen voor het kindje van Juanjo (mijn oudste broer die in de verenigde staten woont). Zijn kindje is vandaag geboren ! En Paola vertrekt dinsdag op reis om hem te gaan bezoeken. 's Avonds ben ik gaan eten bij een tante voor haar verjaardag. Lekker gegeten ! En dan had ik afgsproken om terug naar forum te gaan om eens te zien of het echt wel beter was (en ook omdat mijn klasgenoten hadden afgebeld). En het is inderdaad leuker op zaterdag ! Vandaag heb ik dan maar een luie zondag gehouden met uitslapen. Morgen begint een nieuwe schoolweek ! ik hoop dat ik al wat meer versta dan vorige week!

Zondag was de eerste familieuitstap. Naar Copacabana aan Lago Titicaca ! Ik was benieuws naar het hoogst bevaarbare meer ter wereld. We zijn vroeg opgestaan om te vertrekken want het was een vrij lange autorit. Ik denk dat we ongeveer 3 uur onderweg zijn geweest (wat lang lijkt voor Belgen maar hier niet zo lang is). Bij het vertrek was het al vrij koud maar met het stijgen naar El Alto daalde de temperatuur nog verder. Veel heb ik van de reis niet gezien want ik heb geslapen in de auto maar toen ik wakker werd reden we al langs het meer. Echt indrukwekkend! Om bij Copacabana te geraken moesten we een overzetboot nemen. En dan nog een heel stuk verder rijden door de bergen. En heel veel bochten ! Gelukkig ben ik er niet ziek van geworden. Aangekomen in Copacabana hebben we eerst de auto laten 'dopen'. Het is iets dat ze daar doen voor geluk. Eerst wordt de auto versierd met slingers en bloemen (er staan superveel kraampjes die zo'n dingen verkopen) en dan komt er een pater de auto zegenen. Na dat hebben we hem zelf dan nog gedoopt met bier. Als de auto in orde was zijn we dan een bezoekje gaan brengen aan de kerk. Er was een viering bezig dus ben ik met mijn papa blijven zitten. Het is net hetzelfde als in België, alleen in het spaans dus veel verstond ik er niet van. Daarna zijn we dan iets gaan eten. Blijkbaar wordt er veel trucha (=forel) gevangen want in elk restaurant kan je het op verschillende wijzen eten. Omdat ik geen visliefhebber ben heb ik maar iets anders gegeten. Maar de vis zag er inderdaad niet slecht uit. Met onze maag stevig gevuld zijn we dan een kleine wandeling gaan maken op een heuvel (het voelde als een berg). Op de top had je een prachtig uitzicht over Copacabana en het meer. Vandaar leek het zelfs geen meer omdat je gewoon geen overkant ziet. Na die inspanning besloten we dan om wat te gaan dobberen op het meer. Cristian en Paola zaten in zo'n ding waar je moet trappen en ik en de rest kozen voor een roeiboot. Tof om te kunnen zeggen dat ik heb geroeid op het titicacameer ! Daarna zijn we dan maar terug naar huis vertrokken. Ik vond het echt indrukwekkend en kan het nog niet goed geloven dat ik er ben geweest !

Na de eerste week in La Paz ben ik het al wat gewoon. De 5 maaltijden per dag worden hier gelukkig niet zo strikt genomen. Er is ontbijt voor wie wilt, 's middags soep en hoofdgerecht , rond 6 a 7 uur thee met brood en wie wil kan 's avonds nog iets eten. Maria is de empleada (de meid) en zij kookt (goed!). Ze doet de was ook en strijkt en kuist.. mijn kamer zal hier nooit zo rommelig zijn als in België. Maria is echt een lieve en woont hier met haar dochtertje Nicol. Nicol is 3 jaar en superschattig. Ze praat heel veel ! En ik versta er bijna niets van, hoewel ze me ook spaans probeert te leren. Een keer heeft ze al haar speelgoed benoemd!

Donderdag ben ik naar El Alto geweest naar een supergoedkope markt. Hemden voor 2,50 euro bijvoorbeeld. In El Alto is het wel nog kouder, niet veel maar zeker merkbaar. En El Alto kent meer armoede dan La Paz. Je kan er best ook geen eten van op straat kopen volgens Sergio. Vrijdag was dan mijn eerste boliviaanse homeparty. Christophe (andere AFS'er) had mij meegevraagd en daar zeg ik geen nee op! Ik kende er niemand maar gelukkig zijn bolivianen zeer sociale mensen en heb ik dus wel wat volk leren kennen. Het was een feestje voor een meisje haar 18de verjaardag. En er was véél volk! Binnen was er plaats om te dansen (ikmoet nog gewoon worden aan de muziek) en buiten was de bar. En bolivianen die drinken! Ze doen hier iets dat Mitas Matas heet. Het betekend dat je de helft van je glas leegdrinkt en de andere helft geef je aan een vriend of vriendin. Voor de rest was het een gewoon feestje als een ander denk ik, hoewel het wel vroeger gedaan was dan in België. En blijkbaar zijn feestjes thuis hier veel beter dan naar een discotheek ofzo gaan.

Zaterdag ben ik naar een soort festival in het centrum geweest. Het is iets dat elk jaar georganiseerd wordt en ik denk dat er veel universiteitstudenten aan medoen. Het leek carnaval want er was een soort stoet waar groepen in typische en zeer kleurrijke kleren gekleed die voorbijkwamen en dansten. Bij een groep hoorde dan ook een klein orkestje (een hoopje muzikanten die door elkaar liepen). Maar blijkbaar was dit niets tegenover  carnaval in Bolivia. Dan zal carnaval wel zot zijn want tegenover carnaval in België was dit al heel wat ! Nog enkele weetjes. Ze drinken hier melk uit zakjes, en aan sommige verkeerslichten zit iemand om die te besturen !

Hola !

De eerste dagen in La Paz zitten er al op. En het is al geweldig geweest. Ik zal beginnen met de vliegreis die supergoed meeviel. Bijhalve het lange wachten is vliegen leuk! Gelukkig waren we met 17 , en zo werd wachten iets minder erg. Aangekomen in La Paz (rond 7 uur 's morgens) was ik bang dat ik veel last zou hebben van de hoogte maar dat viel goed mee! Naast wat hoofdpijn de eerste dag en het feit dat ik heel snel moe word heb ik er niets van gemerkt. Op de luchthaven werden we opgewacht door vrijwilligers van AFS die ons meenamen naar het hotel maar niet zonder eens te stoppen en ons La Paz vanuit El Alto te laten zien, wat een prachtig zicht! In het hotel kregen we tijd om te douchen en wat te rusten en een ontbijt (met cocathee). Het ontbijt was toast met confituur en spek met eieren, nog niet echt boliviaans dus. In de namiddag zijn we dan de stad een beetje gaan verkennen. La Paz is echt supergroot! En het verkeer is druk! ik zou hier niet graag met de auto rijden! In het verkeer zie je vooral taxi's en totaal geen fietsers. Dat is waarschijnlijk omdat alles hier stijgen en dalen is. Ik heb nog geen vlakke straat gezien. Na een goede nachtrust moesten we dan naar het ziekenhuis om bloed te laten trekken en ons te onderzoeken. Na de onderzoeken zijn we dan typisch boliviaans gaan eten, pastellas en llauchas. Heel lekker! (ze eten hier trouwens heel veel! ongeveer 5 keer per dag) En in de namiddag was dan de oriëntatie met uitleg over Bolivia. En de volgende dag was het zover.. ontmoeting met de gastfamilie. Rond 6 uur 's morgens waren de studenten die naar santa cruz gingen al vertrokken en om 9 uur was het onze beurt. Met 5 (allemaal even zenuwachtig) zaten we dan te wachten. Een voor een werden mensen opgehaald en dan was het zover. De hele familie was erbij en zo vriendelijk! Voor dat we naar het huis kwamen zijn we nog salteñas gaan eten (ook typisch boliviaans en lekker!). En dan het huis, groot! Na een rondleiding en het uitpakken van mijn kleren zijn we dan weer gaan eten in , volgens Sergio, het beste restaurant van La Paz. Alles is hier trouwens zo goedkoop, een cola van 35 cl kost op restaurant 8 of 9 bolivianios wat overeenkomt met 80 of 90 eurocent. Voor de rest heb ik die dag niet veel meer kunnen doen omdat ik echt moe was. En dan vandaag, ben ik opgestaan en naar mijn school gegaan, collegio 'los pinos' en ik ben al ingeschreven! Ik zou morgen al mogen beginnen maar ik moet nog niet. Ik ken zoizo al iemand van AFS die ook naar die school gaat. Dus helemaal alleen zal ik niet gaan. Op school moeten we een uniform dragen, een grijze broek of rok, een wit hemdje en een groen met grijs geruit vestje. Na het bezoek aan de school ben ik nog een beetje meer door La Paz gaan wandelen met Sergio, zijn neef en de vriendin van de neef. Na een namiddag sightseeing ben ik naar het AFS kantoor geweest om een spaanse test af te leggen. En de eerste spaanse les ligt ook al vast. Oke dit was het voor zover, ik heb geprobeerd zoveel mogelijk te vertellen! Tot de volgende!

Iedereen hartelijk bedankt voor het geweldig afscheidsfeestje! Ik vond het heel plezant en ik denk (of ik hoop toch tenminste) dat iedereen het wel leuk vond! Nog 3 keer slapen en het is zover! Ik vertrek donderdagmorgend met nog 16 andere AFS studenten in Zaventem. Het vliegtuig stijgt op rond 8 uur. De eerste vlucht is van Zaventem naar Madrid. Van Madrid vlieg ik naar Miami en van Miami naar La Paz. Ik ben dus meer dan 24 uur onderweg, en dit terwijl ik nog nooit gevlogen heb! Gelukkig vlieg ik niet alleen! Als ik in La Paz ben aangekomen houdt AFS nog een oriëntatie, een soort inleiding over Bolivia. Die duurt 2 dagen en daarna mag ik naar mijn familie in La Paz. Mijn familie woont in Achumani, een wijk in de zona Sur in La Paz. Zona Sur is een vrij rijke buurt in het zuiden van La Paz. Er zijn nog twee andere Vlaamse AFS-studenten die in Achumani zitten dus helemaal alleen zal ik me niet voelen! Als ik wat meer te weten kom over La Paz zal ik het zeker hier schrijven. Nog 3 keer slapen...

Hoera, geslaagd! Met mijn diploma op zak ben ik klaar om op 16 juli naar Bolivia te vertrekken! Vandaag heb ik een mail van AFS gekregen waarin stond dat ik bij de familie Ortuño in La Paz (de administratieve hoofdstad van Bolivia) zal wonen! De familie bestaat uit een papa, 3 broers en 1 zus. De oudste broer, Juanjo, woont in Amerika en de jongste, Cristiano, vertrekt in augustus zelf naar België voor een jaar met AFS. Dan zijn er nog Sergio (25 jaar) en Paola (27 jaar) die allebei nog thuis wonen. Op 16 juli word ik om 5 uur op de luchthaven verwacht en ik heb er in ieder geval veel zin in !